Dagblad Trouw van 5 aug. 2006 besteedde aandacht aan één van de door Ir Grootveld gerealiseerde aanpassingen:

Algemeen Dagblad.

Het Algemeen Dagblad interviewde op donderdag 3 aug. 2006 Ir Grootveld in het kader van de WMO. Lees het betreffende gedeelte van het interview.

"..........In het uiterste geval kan een gemeente zeggen dat deelname aan een maaltijdservice een goed én goedkoper alternatief is dan de aanpassing van een keuken, zegt WVG adviseur Johan Grootveld uit Brielle (Vierpolders bij Brielle, JG).
Ook zal een gemeente voortaan bij een woningaanpassing eerst kijken of een tijdelijke plastic unit (bedoeld is: prefabunit!, JG) in de tuin mogelijk is, in plaats van een permanente aanbouw. Het gevaar is dat gemeenten zich laten leiden door geld en besparingen en niet meer afgaan op wat écht de beste oplossing is, zegt Grootveld..............."

Eigen Huis Magazine.

In het Eigen Huis Magazine van maart 2006 stond een artikel over het aanpassen van woningen door Ir Grootveld.

Routeplanner KBOH.

Op verzoek van KBOH (Kwaliteit en Bruikbaarheidsonderzoek van Hulpmiddelen) werkte Ir Grootveld mee aan de totstandkoming van de routeplanner Woningaanpassingen.
Deze routeplanner is bedoeld als ondersteuning van bewoners bij het realiseren van een woningaanpassing in de eigen woning. Als iemand ten gevolge van een ziekte of aandoening problemen in de woning ondervindt kan een woningaanpassing een oplossing bieden. De routeplanner woningaanpassingen wijst de weg in het traject dat de bewoner moet doorlopen wanneer er zo'n woningaanpassing gerealiseerd moet worden. De routeplanner biedt ondersteuning bij de oriëntatie op woningaanpassingen, bij het ordenen van de eigen wensen of eisen en tijdens beslismomenten. Daarnaast krijgt de bewoner bij iedere stap die hij doorloopt handige tips.
U vindt deze hier.

Woonkwaliteit.
Het blad Woonkwaliteit is een uitgave van het VAC-punt Wonen.

Ir Grootveld is bouwkundig ingenieur, architect en vader van twee kinderen met een motorische handicap. Als ervaringsdeskundige adviseert hij over de technische, procedurele en juridische aspecten van complexe woningaanpassingen. Een soort "VACpunt", maar dan op het gebied van wonen met intensieve zorg.
Hij geeft het liefst advies in een zo vroeg mogelijk stadium. Dan is er nog veel te beïnvloeden. Een deskundig onderbouwde subsidieaanvraag beperkt langdurige procedures, vereenvoudigt het contact met instanties en levert een optimaal resultaat.

Het is belangrijk om in een vroeg stadium met een goed plan te komen. Dit kan door eerst alle eigen wensen op een rij te zetten. Daarnaast maakt een betrokken ergotherapeut een zo optimaal mogelijk programma van eisen voor de gewenste zorg- (en woon-)situatie. De gemeente zal (via het CIZ of een adviesbureau) eveneens een indicatieadvies vragen voor een aanpassing. Dit is echter vooral gericht op de "goedkoopste, nog net adequate" voorziening. De gemeente gebruikt dit belangrijke advies als basis voor haar subsidie-besluit!

Het is verstandig, als in dit stadium ook al door een gespecialiseerd architect of bouwkundige gekeken wordt naar de technische consequenties van aan- of verbouw in de gegeven situatie. Zij zijn daar beter mee bekend dan een ergotherapeut of een indicatieadviseur.

Door het inschakelen van een eigen ergotherapeut en bouwkundige krijgt de cliënt de beschikking over "eigen" deskundigheid. Als tegenwicht naar de, meestal veel minder bij zijn specifieke situatie betrokken, professionals van de diverse WVG-instanties. Dat beperkt nare en kostbare verrassingen in een vroeg stadium.

Contact.

Cliënten en hun belangenbehartigers kunnen eenvoudige vragen stellen via een kosteloos spreekuur (0181-472690) of email (info@grootveld.net), dan wel de zeer informatieve website bezoeken op http://woningaanpassing.grootveld.net. Dat is vrijblijvend, zonder enige verplichting. Hier zijn praktijkvoorbeelden, regelgeving, tips en natuurlijk de veelgestelde vragen te vinden. Ook uitgebreidere ondersteuning is mogelijk. Zoals het maken van een ontwerp, tekeningen en complete begeleiding. Of aanwezig zijn bij belangrijke gesprekken met instanties. Omdat hij volledig op de hoogte is van alle recente jurisprudentie rond de WVG kan hij zowel cliënt als gemeente uitzicht bieden op haalbare oplossingen. Op die manier heeft hij al vele malen een slepende patstelling weten te doorbreken.

Deze werkwijze beperkt langdurige procedures, en vergroot de kans op een voor alle partijen eerlijk subsidiebedrag. Een goede voorbereiding is de kosten altijd dubbel en dwars waard. Het levert immers een veel bruikbaarder bouwplan op, wat vooral bij intensieve, dagelijkse zorgverlening belangrijk is. De met dit werk verbonden kosten zijn veelal als onderdeel van de aan te vragen subsidie op te voeren.

Schakel.
Schakel is een uitgave van de VOGG afdeling Bossche Ommelanden.

Ir Johan Grootveld, architect en vader van twee motorisch gehandicapte kinderen, heeft zeer veel ervaring met woningaanpassing procedures. Zowel van de bouwkundige als de juridische kanten is hij volledig op de hoogte. Hij is beschikbaar als vraagbaak voor alle problemen rondom woningaanpassingen. De adviezen zijn voor particulieren in principe kostenloos. Als het om uitgebreide hulp gaat, zoals ontwerpen of begeleiden van aan- of verbouwplannen, brengt hij de gemaakte kosten in rekening. Deze vallen overigens onder de kosten die u kunt opvoeren in uw aanvraag. Uiteraard bespreekt hij dat van tevoren met u.

Tips bij het aanvragen van woningaanpassingen.
Het is belangrijk om al vroeg met een goed onderbouwd plan te komen wat u wilt. In dit stadium vallen immers de meest verstrekkende beslissingen. Zowel bij uzelf als in het contact met instanties. Zet eerst al uw eigen wensen op een rij. Laat dan een betrokken ergotherapeut een rapport over de huidige en de gewenste situatie maken. De gemeente laat het CIZ (voorheen RIO) een onderzoek doen om tot een indicatie-advies te komen. De gemeente gebruikt dit als juridische basis voor haar eventuele subsidie-besluit.

Deze professionals hebben niet altijd voldoende specialistische kennis (en inlevingsvermogen in uw situatie) in huis. Met de inbreng van uzelf en de behandelende sector wordt minder rekening gehouden. Het is daarom verstandig, om in dit stadium zelf al door een ter zake kundige architect of bouwkundige te laten kijken naar de technische consequenties van aan- of verbouw in uw situatie. Zij zijn daar in de regel beter mee bekend dan een ergotherapeut. Zo vermijdt u straks nare en kostbare verrassingen. Ook staat u met een goed plan sterker naar de WVG toe.

Voor de aanvraag van een bouwvergunning wil de gemeentelijke dienst Bouw- en Woningtoezicht een goede bestektekening, met plattegronden, gevels en doorsneden in oude en nieuwe toestand zien. Het verdient aanbeveling vooraf bij een gemeente na te gaan wat deze wel en niet toestaat.

Het is niet zo, dat alleen omvangrijke verbouwingen problemen kunnen geven. Dit kan ook al bij een kleinere verbouwing, die de rooilijnen overschrijdt. Het is soms mogelijk om via een bepaalde procedure toch te mogen bouwen. Dit kan echter veel tijd kosten, vooral als omwonenden protesteren. Ook is een gemeente niet verplicht om medewerking te verlenen. Belangrijk blijft dus het overleg met de gemeente en vooral ook met de buren, voordat met de plannen begonnen wordt!

In alle gevallen is het eindresultaat (hoogte subsidie, bouwplanmogelijkheden, bruikbaarheid naar toekomst) sterk afhankelijk van uw aanvraagstrategie. En van een goede begeleiding door de juiste deskundigen. De eerste stappen die u zet zijn het meest cruciaal. Hoe meer werk professionals verzet hebben, hoe minder bereid zij zijn om dit later aan uw wensen aan te passen.

Het loont de moeite u vooraf goed voor te bereiden. Uiteindelijk bent u wel de dagelijkse gebruiker van de voorzieningen. Ir Grootveld heeft een uitgebreide website (http://woningaanpassing.grootveld.net) en kan zonodig uw vragen beantwoorden (0181-472690). Desgewenst kan hij u ook begeleiden in uw bouwplannen en het overleg met bouwers en gemeente.

Philadelphia Plein.
Philadelphia Plein is een uitgave van Philadelphia, Prot.-Chr. vereniging voor mensen met een verstandelijke handicap, hun ouders, familie en vrienden. Door Henry Wolterink.

De heer J.Grootveld is de vader van Joost. Joost heeft een motorische handicap. De heer Grootveld heeft zijn eigen woning aangepast. Hij weet dus wat er, naast de dagelijks weerkerende extra zorg voor zijn kind, allemaal komt kijken bij het doorlopen van procedures voor en de uitvoering van gehandicapten voorzieningen. Daarbij kan er veel verkeerd gaan. met een eigen bureau dat is gespecialiseerd op het gebied van woningaanpassingen en WVG. Vanwege de zorg voor onze eigen zoon ben ik bovendien ervaringsdeskundige. Voor een aantal verenigingen treed ik op als adviseur/bemiddelaar bij aanpassingen. Omdat ik lid ben van Philadelphia wil ik ook graag Philadelphia-leden op weg helpen."
De adviezen zijn vrijblijvend en kosteloos. Dat wil zeggen dat de heer Grootveld telefonische info geeft en vragen beantwoordt over stukken die hem zijn toegestuurd.
"Vaak is het al voldoende als men, voor men de gemeente inschakelt, door eigen deskundigen is voorgelicht." Desgewenst kan hij ook verdere begeleiding of tekenwerk verzorgen. Dat kan niet kosteloos. Deze kosten kunnen echter wel in de subsidie-aanvraag worden meegenomen.

De heer Grootveld beschikt over een eigen, zeer informatieve website. Het is verstandig deze te raadplegen.

Niet Afwachten.
Van de site over de aanpak wachtlijsten gehandicaptenzorg van het Ministerie van VWS.

Voor zelfredzaamheid zijn WVG-voorzieningen hard nodig
Architect en vader gehandicapt kind over woningaanpassingen en WVG

Mensen met een handicap die een woningaanpassing nodig hebben, moeten daarvoor bij de gemeente een beroep doen op de Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG). In het plan van aanpak wachtlijsten wordt, onder scheiden van wonen en zorg, de WVG genoemd als één van de middelen voor mensen met een handicap om zelfstandig te kunnen wonen. De redactie vroeg Johan Grootveld, architect en adviseur op het gebied van woningaanpassingen, naar zijn ervaringen met de WVG. ‘Wil de overheid de zelfredzaamheid van mensen met een handicap stimuleren, dan zijn WVG-voorzieningen hard nodig.’

Grootveld heeft niet alleen een architectenbureau aan huis, hij is ook vader van een meervoudig complex gehandicapte zoon. Als architect en als ervaringsdeskundige viel het hem op dat bouwkundige en ergonomische kennis niet altijd goed gecombineerd wordt. ‘Vanuit de WVG komen soms prijzen en voorstellen die niet kloppen.’ Om dit soort problemen te voorkomen bundelde Grootveld zijn bouwkundige kennis en die van de WVG. Mensen kunnen zijn advies inroepen bij een woningaanpassing - vanaf de vraag of er verhuisd moet worden tot en met de verbouwing.
Grootveld ondersteunt zowel mensen die goed zijn voorbereid als ‘mensen die van niets weten’. Een goede voorbereiding is bijvoorbeeld het opstellen van een lijst voorzieningen, samen met een ergotherapeut. Grootveld bekijkt dan hoe de benodigde ruimte slim is in te delen of te vergroten. Mensen die nog geen ‘wensenlijst’ hebben, adviseert Grootveld eerst met een ergotherapeut te gaan praten. ‘Die heeft de specifieke kennis van de handicap en van de persoon om wie het draait. Bovendien is zo’n voorzieningenlijst uiteindelijk tóch nodig voor de WVG-aanvraag.’
Grootveld: ‘De eerste vraag waar mensen tegenaan lopen is: kan ik hier blijven wonen? Je moet weten of de woning aanpasbaar is in technische zin, of het in het bestemmingsplan past en of er genoeg ruimte in en/of rond het huis is. Als iemand een rolstoel heeft roept dit nieuwe vragen op. Dan moet je bekijken of er ruimte is voor een traplift of dat er voorzieningen op de begane grond moeten komen. Ook moet je weten of iemand nog zelf vanuit de rolstoel zijn bed in kan. Zoniet, dan is een tillift nodig. Een tillift neemt weer extra ruimte in. Ga zo maar door. Er zijn ontzettend veel factoren om rekening mee te houden.’

De meeste huizen zijn overigens wel aanpasbaar, vertelt Grootveld. Problemen ontstaan soms met rijtjeswoningen, wegens gebrek aan ruimte om uit te bouwen. Maar verhuizen is dan niet altijd makkelijk: als mensen huren hebben ze te maken met krapte op de woningmarkt en als mensen een koopwoning hebben en naar een groter huis of een hoekhuis willen, moeten ze geld bij kunnen leggen. In de WVG is wel een verhuisvoorziening voor de verhuizing zelf en de nieuwe stoffering, ‘maar dat volstaat dáár nog niet eens voor. Laat staan dat er geld over zou zijn om geld bij te leggen voor het nieuwe huis. Ook al is het nieuwe huis veel voordeliger aan te passen.’ Is een huis aanpasbaar, dan laat hij zijn cliënten zien wat er technisch en juridisch mogelijk is in hun huis. Soms zijn er verschillende oplossingen. ‘Zo kan bijvoorbeeld de bovenverdieping of de begane grond aangepast worden. Beide oplossingen hebben consequenties. Mijn taak is het om die oplossingen te laten zien en inzicht te geven in de consequenties. Dit doe ik door verschillende ontwerpen te maken waar de voorzieningen zijn ingetekend.’

Grootveld zegt dus niet tegen z’n cliënten wat ze moeten doen. Wel probeert hij mensen te behoeden voor oplossingen die niet werken. ‘Soms willen mensen zo graag in hun huis blijven wonen, terwijl het eigenlijk niet kan. Ze zijn dan bereid om hun eigen kamer veel kleiner te maken, de kledingkast op de gang te zetten en het bad uit de badkamer te slopen enzovoort. Na verloop van tijd zullen ze er dan achterkomen dat dit niet werkt en willen ze alsnog verhuizen. Maar dan zal de gemeente zeggen: we hebben er al een keer geld ingestoken, dit doen we niet nog een keer. Voor dit soort situaties probeer ik mensen te behoeden.’

In de WVG staat vastgelegd dat de gemeente een zorgplicht heeft. Dit houdt in dat gemeenten moeten voorzien in ‘de ergonomisch noodzakelijke voorzieningen die nodig zijn voor de elementaire woonbehoefte van de gehandicapte’. ‘Deze ene zin bevat veel beperkingen,’ vindt Grootveld. Zo kent hij een gezin dat een staplank heeft voor een kind. ‘Dit is een soort plank waarin het kind rechtop kan staan. Dat is belangrijk voor de groei van de benen. Bovendien zit er een werkblad aan, zodat het kind even kan tekenen. Deze plank neemt nogal wat ruimte in, maar omdat hij niet ‘ergonomisch noodzakelijk’ is, krijg je geen meter extra in de aanvraag van woningaanpassing.’

Met de zinsnede ‘elementaire woonbehoefte’ wordt volgens Grootveld wel erg strikt omgegaan door de WVG-ambtenaren. Met elementaire woonbehoeften wordt slapen, eten en wassen bedoeld. Grootveld vertelt over de situatie van een vrouw die schilderes was en MS kreeg. Ze kreeg geen voorziening om in haar atelier op de eerste verdieping te komen, omdat schilderen een hobby en geen elementaire woonbehoefte is. ‘En dat terwijl schilderen haar een beter leven geeft en zij misschien daarom minder beroep doet op andere voorzieningen!’
De ‘woonbehoefte van de gehandicapte’ wordt, zo stelt Grootveld, ook te letterlijk genomen. Met de behoeften van de rest van het gezin wordt geen rekening gehouden. Dit kan volgens hem vervelende situaties opleveren. ‘Voor een kind moet bijvoorbeeld extra ruimte komen voor voorzieningen. Dit kan het goedkoopst door een uitbouw aan het huis te maken. Als dit betekent dat er geen tuin meer overblijft voor de andere kinderen is dit volgens de WVG geen probleem. Het is immers alleen een probleem voor de andere kinderen en niet voor het gehandicapte kind. Er wordt dan geen andere (duurdere) oplossing vergoed.’

Ondergrens van de zorgplicht De gemeenten hebben binnen de WVG eigen vrijheden. Zo zal de ene gemeente meer geld investeren in woningaanpassingen en zal de ander de verhuizing naar een goedkoper, aanpasbaar huis stimuleren. De gemeenten volgen echter in belangrijke mate de modelverordening die destijds door de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) is opgesteld. ‘Nu de VNG op zoek is naar de ondergrens van de zorgplicht wordt de toekenning van WVG-voorzieningen steeds beperkter. De VNG kijkt steeds meer naar wat een gemeente minimaal moet doen om in juridische zin aan de zorgplicht te voldoen.’ Volgens Grootveld gebeurt dit omdat de verwachting is dat de WVG steeds meer geld gaat kosten door de vergrijzing, door het algemene beleid van zelfredzaamheid en door de wachtlijsten in de zorg.

'Ondertussen hoor je in de landelijke politiek steeds meer de termen ‘klantgerichtheid’ en ‘zelfredzaamheid’. Dit zie je in de WVG-uitvoering niet terug. Voor zelfredzaamheid zijn WVG-voorzieningen nodig. Met de juiste voorzieningen en aanpassingen kunnen mensen langer op zichzelf blijven wonen. Als je als WVG invulling wilt geven aan het landelijk standpunt, moet je de WVG juist verruimen en de voorzieningen niet zo beperken.’

Gemeenten mogen het WVG-geld ergens anders aan besteden als ze geld overhouden, maar andersom geldt ook dat er uit een ander potje geld gehaald moet worden als ze tekortkomen voor de WVG. Dit zijn regels die volgens Grootveld misschien dit gedrag van afslanking stimuleren. Grootveld is blijkbaar niet de enige die de inkrimping door de VNG signaleert; verschillende verenigingen, zoals de VSN, de BOSK en de MS-vereniging hebben hierover commentaar gegeven op de VNG. En ook al is de VNG een adviesorgaan ‘de gemeenten volgen het advies van de VNG keurig op’. Bij de laatste evaluatie van de WVG gaf 85% van de ondervraagden aan tevreden te zijn over de WVG. ‘Meestal loopt het ook prima voor de mensen met een eenvoudige handicap, maar die relatief kleine groep complex gehandicapten ondervindt de meeste problemen; zij hebben de moeilijkste aanpassingen nodig. Die groep mag niet vergeten worden, ook al is die relatief klein.’

Mensen die gebruik maken van de diensten van de heer Grootveld moeten hiervoor betalen. Sommige diensten worden vergoed via de WVG, als de gemeente bijvoorbeeld wil dat er tekeningen komen van bouwkundige veranderingen. Maar over het algemeen bedient de heer Grootveld de mensen met een goed inkomen en een eigen huis. ‘De mensen met een laag inkomen vallen nu dus buiten de boot.’
Grootveld is daarom in gesprek met MEE Nederland. Zij zouden zijn deskundigheid op het gebied van woningaanpassingen kunnen gebruiken voor de functie van de LG-consulenten bij de MEE organisaties. ‘Er is immers geld voor om de mensen met een lichamelijke handicap te adviseren en wegwijs te maken. Door de onduidelijkheid die er nog bestaat rond de functie van lg-consulenten zijn deze plannen echter nog vaag.’

De MEE "Bij-de-hand-planner".
De "Bij-de-hand-planner" is een uitgave van de MEE-organisaties Utrecht, Zuid_Holland Noord en Zuid-Holland Zuid, bedoeld als wegwijzer voor cliënten.

Ir Grootveld is bouwkundig adviseur op het gebied van woningaanpassing voor mensen met een lichamelijke handicap. U kunt hier terecht voor het hele traject van subsidieaanvraag, programma van eisen tot aan ontwerp, tekenwerk, aanvraag van de bouwvergunning, bouwvoorbereiding en begeleiding. Voor informatie kunt u contact opnemen of de internetsite bezoeken.